In ’t kort

Het hoeft niet steeds slecht nieuws te zijn dat we over onze bedreigde vlindersoorten te horen krijgen. Zo ontdekte Jos Gysels, medewerker van de Vlaamse Vlinderwerkgroep. afgelopen maand juni een nieuwe populatie Veldparelmoervlinders. Recent werd deze prachtige vlinder in Vlaanderen maar op twee plaatsen in het wild aangetrolfen, hoewel hij vroeger vrij algemeen op de zandige gronden van de Kempen voorkwam (zie 'Vlinders', februari 1995). De derde, nieuwe populatie bevindt zich op de grens van de Antwerpse en Limburgse Kempen op een afstand van 9 en 40 km in vogelvlucht van de twee andere plaatsen. Het relatief kleine terrein is een helschraal grasland op zandgrond dat aan de randen ruiger is en enerzijds omgeven door een naaldbos en anderzijds omzoomd door Zomereiken en Amerikaanse vogelkers. De vlinders zuigen nectar uit de bloemtrossen van deze laatste soort. Het centrale gedeelte heeft plekjes naakte bodem met korstmossen. Typische planten zijn ondermeer Slothak, Zandblauwtje, Schapezuring en jonge Struikheide. Dergelijke bodems en vegetaties kunnen snel opwarmen, wat erg belangrijk is voor de rupsen. Het achterste deel van het terrein wordt ontsierd door gestort bouwafval en snoeihout. Bij een bezoek half juni vonden we verschillende legsels van de bleekgele eieren op de blaadjes van de Smalle weegbree. Enkele kenmerkende dagactieve nachtvlinders van droge graslanden vliegen hier eveneens: Metaalvlinder, Zuringspanner en Zllverstreep, De Vlinderwerkgroep tracht op korte termijn het beheer van deze en de andere resterende vliegplaatsen positief te sturen. Bovendien wordt de zoektocht naar mogelijke andere (kleine) populaties in de buurt onverminderd voortgezet. De volwassen vlinders vliegen slechts een korte periode (ongeveer van half mei tot half Juni), maar de nesten van de rupsen kunnen ook later in de zomer geteld worden. Hans Van Dyck. Vlaamse Vlinderwerkgroep